শেহতীয়া
Home / সাহিত্য / কবিতা

কবিতা

নষ্ট পখী

পুনম পেনিলোপ নাথ মেটেকা ফুল মোৰ প্ৰিয়.. তথাপি মন হালধীয়াতে মগ্ন.. হালধীয়া চৰায়ে গায় যায় কাণে কাণে গোপন অমিয়া সুৰ.. আজিকালি আকৌচোন.. ওচৰ চাপিছে দূৰ.. নীলাবোৰ দেখি.. ওচৰ কিয় আহিছ পুনৰ.. তই নষ্ট পখী.. সঁজাত বন্দী সজাতে থাক.. নিদিবি ঘনে ...

Read More »

আমাৰ দেশ

কৰেন ৰায় কোকৰাঝাৰ(শক্তিআশ্ৰম)   ভাৰতৰে পূৰ্ব দিশত অসম আমাৰ দেশ; গছে-পাতে সেউজীয়া গুণৰ নাই শেষ! উত্তৰে হিমালয় পৰ্বত,দক্ষিণে ব্ৰহ্মদেশ; পূৱে আছে চীনদেশ,পশ্চিমত বঙ্গদেশ! মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ মাজে গৈছে বৈ; ভৰ বাৰিষাত উপচি পৰে নৈ-উপনৈ! নানান জাতিৰ বহু ভাষা আছে অসমত; অনৈক্যৰ ...

Read More »

ভালপাঁও বুলি নকবা 

পিংকু কলিতা তুমি ভালপাঁও বুলি ক’লে মোৰ বুকুত কাঁইটে খুছে তুমি ভালপাঁও বুলি ক’লে ভায়াৱহ দিনৰ দুৰ্ভাৱনাই বুকুত শিল হৈ বহে কাকুটি কৰিছোঁ তোমাক ভালপাঁও বুলি নকবা মোক নকবা নকবা এনে ভূৱা আৰু মূল্যহীন কথা   কাকো নকবা । 

Read More »

ফেচবুক, অন্য এক পৃথিৱী

 জিণ্টুমণি ডেকা সাম্প্ৰতিক যুগত কি ৰজা, কি প্ৰজা নে আমোলাতন্ত্ৰ সকলো মাথোঁ এতিয়া অন্য এক পৃথিৱীৰ বাসিন্দা।   জন্মদিনৰ পৰা মৃত্যুবাৰ্ষিকীলৈ সমস্ত আশ্চৰ্য-ঐশ্চৰ্যৰ সম্ভেদ এতিয়া মাথোঁ এই পৃথিৱীৰ বুকুত প্ৰতিফলিত নাম যাৰ ফেচবুক।   নিয়মিত সময় নাই নিয়মিত কথা নাই ...

Read More »

শৈশৱ

হিমাংশু ৰঞ্জন ভূঞা চাহৰ দোকানত মোৰ শৈশৱ অতিবাহিত হয় ঘৰত বেমাৰী মাৰ কাৰণে ঔষধ কিনিবলৈ লগা কেইটামান টকাৰ বাবে লোকৰ খোৱা বাচন চাফা কৰা কামত নিৰ্বিকাৰভাৱে মগ্ন হৈ পৰো কোনোবা ভদ্ৰলোকৰ পূৰ্ণহতীয়া চৰ নতুবা কটু কথাই থকা সৰকা কৰে মোৰ ...

Read More »

অনুভৱ 

ধীৰাশ্ৰী দাস ভোক কি জান’ নে তই ককাই ! শুনিছনে কেতিয়াবা ভোকাতুৰৰ নিনাদ ? দেখিছনে তই ভোক ? চাৱ যদি আহিবি। মোৰ চহৰৰ অলিয়ে গলিয়ে ঘুৰি ফুৰে ভোক। তই মই যেতিয়া বিবিধ আপ্যায়নেৰে পেট পূৰাওঁ….. এজাক অবোধ ফেঁকুৰী ৰয় । ...

Read More »

শৰত

✍🏻 বিউতি বৰুৱা বৰা   শৰতৰ শেৱালি ফুলাৰ প্ৰাক মূহুৰ্তত নূপুৰৰ, জুনুক জুনুক শব্দ যত মই উন্মুক্ত হৈ পৰিছিলো শৰতৰ সুৱাস পায় যৌৱনত পথৰ••••• সন্ধান বিচাৰি হাবাথুৰি খাইছিলো; অন্তত : শৰতৰ নূপুৰৰ শব্দ বহুত দূৰৈত ৰিণি ৰিণি বাজে জুনুক জুনুক ...

Read More »

মোৰ প্ৰেম আৰু অনিশ্চয়তা

দেৱপ্ৰসাদ মেছ কমাৰগাওঁ তোমাৰ প্ৰেমৰ ৰাগীত অভ্যস্ত হৈ পৰিছো মই ক্ৰমশঃ ..থিক তেনেকৈ সাগৰৰ ধুমুহাত অভ্যস্ত হৈ পৰা নাওখনৰ দৰে… আজি তুমিবিহীন শাব্দীক বিনিময়ৰ নিশাতো বৰ ধূসৰ হৈ পৰিব , কাৰণ উজাগৰী নিশা সপোন ৰচিবলৈ ,তোমাৰ আব্দাৰ অভিমানবোৰ শুনিবলৈ …তুমি ...

Read More »

পাহৰিব নোৱাৰোঁ তোমাক

সৌৰভ জ্যোতি গোস্বামী: বহু চেষ্টা কৰিলো পাহৰিব পাৰো নেকি তোমাক, কিন্তু নোৱাৰিলো কি যে হ’ল ক’ব নোৱাৰো। মোৰ সকলো আশা তোমাৰ বাবেই আছিল, তুমি কেতিয়াও নুবুজিলা মোক। আগুৱাবলৈ প্ৰেৰণা দিছিলা তুমি; পথভ্ৰষ্ট হৈ আছিলোঁ মই, পথ দেখুৱাইছিলা তুুমি ! নোপোৱাৰ ...

Read More »

কিয় ইমান নিৰাশ আজি

সৌৰভ জ্যোতি গোস্বামী: এই জীৱন বৰ অনুপম এই জীৱনত আশা যিমান নিৰাশাও হয়তো সিমানেই। জীৱনে হহুৱায়, জীৱনে কন্দুৱায়, জীৱনে বাস্তৱৰ লগত মুখামুখি হ’বলৈ শিকায়। সকলোৰে আশা থাকে, কিবা এটা পোৱাৰ; কিবা এটা হোৱাৰ। প্ৰতিদিনে আহে ন-ন চিন্তা আগুৱাই যোৱাৰ, প্ৰাপ্তিৰ ...

Read More »